Globalny plan zamiast pojedynczych ruchów
Na wyższych poziomach Flow Free każdy ruch wpływa na wszystkie pozostałe. Zanim połączysz pierwszą parę, zatrzymaj się na chwilę i odpowiedz sobie na trzy pytania:
- Gdzie są najdalej oddalone kropki? – zwykle to one determinują ogólny układ tras.
- Które kolory mają najmniej przestrzeni manewru? – tym kolorom warto nadać priorytet.
- Jakie korytarze są „wspólne” dla kilku kolorów? – wymagają szczególnie przemyślanej trasy.
Wykrywanie potencjalnych pułapek
Typowe pułapki na trudnych poziomach to:
- wąskie gardła – jedno lub dwa pola, przez które musi przejść kilka kolorów,
- zamknięte komory bez kropek końcowych,
- symetryczne układy, które kuszą pozornie oczywistym, lecz błędnym rozwiązaniem.
Dobrą praktyką jest oznaczanie w myślach (lub palcem, bez rysowania linii) pól, które są „krytycznymi połączeniami” pomiędzy większymi obszarami planszy. Ścieżki prowadzone przez te pola powinny być możliwie proste i oszczędne.
Strategia cofania „warstwami”
Zamiast kasować pojedyncze trasy chaotycznie, spróbuj cofać ruchy warstwami – najpierw wszystkie linie w centralnej części, potem na obrzeżach, na końcu krótkie łączniki. Taki porządek pomaga zachować ogólny kształt działających fragmentów i szybciej odnaleźć lepszą konfigurację.
Jeśli interesują Cię techniki stosowane przez najbardziej doświadczonych graczy, odwiedź stronę Strategy, gdzie rozwijamy temat zaawansowanych wzorców myślenia.